Wiem

Wiem , zadrży od pięści stół
rozdrapię rany na nowo
lecz ten ostatni już bój
zakończyć czas honorowo

Bądź moją tarczą ,mym mieczem
Juz rywal do walki się grzeje
Lustrem,
co spokojne odbije oblicze
by każde oczy puste
prawdy zabić spojrzeniem
                           /  gabush/

Popiół

Gdy nagle ból rozrywa serce
I oceanem żalu wzbiera
Nie pozwól już nigdy więcej
Na zło, co powraca jak bumerang

W poczuciu bezradności 
W pokorze posypanych głów
W milczącej obecności,
Wartej tysięcy słów
                                       gabush