Horyzont czasu

Na horyzoncie czasu
purpurowy zachód
ciepłem spokoju otula
codzienności rytuał

Gdy pod mroku osłoną
wątpliwości zatoną
spoglądający księżyc
srebrzystym szlakiem bieży
A czas powoli ruszy
by zajrzeć w zakamarek duszy
                           /gabush/

W głębi

W głębi tysiąca pocałunków
dotykać każdej z ulotnych chwil
gdzie czas przenika wiele punktów
gdzie płomień świecy ledwo się tli

By w toni źrenic rozszerzonych 
To dostrzec ,co się naprawdę kocha 
jak wzór na piasku utrwalony 
nim go rozmyje codzienność płocha
                                  /gabush/