Przejście

Ikona      Autor : Robert Rumin 

 Kiedy tydzień temu  pojechałam na pogrzeb kogos z bliskiej  rodziny uświadomiłam sobie ,że to juz druga taka uroczystość ,z  założenia przykra ,podczas której nie czułam smutku .Powiem więcej  ,oprócz spokoju ,pojawiło sie tym razem po raz pierwszy dziwne  uczucie jakiejś nieokreślonej radości ,wywołanej chyba stanem  absolutnego pogodzenia sie z tym co nadeszło .Podczas gdy inni  wokół ocierali ukradkiem łzy ,ja miałam ochotę sie  uśmiechać,chociaz to całkiem niedorzeczne usmiechac sie na  pogrzebie ,ale w mojej głowie pojawiła sie myśł ,że ta zmarła  osoba nie odeszła tylko przeszła w inny wymiar ,którego nie  jestesmy w stanie sobie nawet wyobrazić ,że jest w tej chwili  spokojna ,zachwycona tym co tam widzi i co odczuwa .Czy to nie  jest tak ,że płaczemy po śmierci bliskich ,bo to w naszym zyciu  pojawia sie tęsknota i pustka ,niemożliwa do zapełnienia  kimkolwiek i czymkolwiek ??? Mój znajomy ,od którego śmierci  rozpoczęłam pisanie tego bloga ,przeżył wcześniej śmierć kliniczną  ,o której chętnie i nader często opowiadał .Jego opisy tego co  zobaczył i co odczuwał w tamtej rzeczywistości  jak również  moje otarcie sie o śmierć utkwiły mi  bardzo głęboko w pamięci   .Myślę,że to wszystko na zawsze zmieniło moje postrzeganie samej śmierci i wyobrażenie życia po niej. Wierzę ,że śmierć nie jest  końcem tylko przejściem ...